شمارهٔ ۴۵ - هجو کسی
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها به توصیف شخصیتی خسیس و پست میپردازد. او میگوید که این شخص به خاطر حرص و ولعش، حتی اگر عمرش به پایان برسد، از شکست در تامین نان هم بدتر خواهد بود. صورت زشت او نشاندهنده باطن شیطانیاش است و نفعی که از هر کسی میبیند، بهتر از نفعی است که از فرزندش دارد. به عبارتی، او به شدت بخیل است و سودی که از یک استخوان در دهان سگ میگیرد، از دندانهای خود او بیشتر است.
خواجه از بس ممسک و رذل و خسیس افتاده استگر شکست عمر بیند، از شکست نان به است
هوش مصنوعی: این شخص به قدری بخیل و پست شده است که اگر عمرش به پایان برسد، بهتر است از این که نانش شکست بخورد.
صورت زشتش خبر از معنی او می دهدظاهری دارد که از وی باطن شیطان به است
هوش مصنوعی: چهره ناپسند او نشاندهنده باطنش است، به طوری که ظاهرش حکایت از درون شیطانیاش میکند.
نفعی از هرکس که بیند، بهتر از فرزند اوستاستخوانی در دهان سگ ز صد دندان به است
هوش مصنوعی: هر نفع و بهرهای که از دیگران به دست آید، بهتر از داشتن فرزند است. اینکه استخوانی در دهان یک سگ باشد ارزش بیشتری دارد تا اینکه فرزند انسان در برابر آن باشد.