شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به ناامیدی و غصه ناشی از ظلم آسمان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که از تدبیر و چاره‌جویی فرار نکن، چون هیچ فایده‌ای ندارد. او همچنین به تأثیر هر قدم اشاره می‌کند که به زنجیر دلگیرش افزوده می‌شود. در کل، شعر حس یأس و گرفتار بودن را منتقل می‌کند.
ای کرده جفای آسمان دلگیرتمگریز که سودی ندهد تدبیرت
هوش مصنوعی: ای کسی که آسمان به تو ظلم کرده است، دلگیر و ناراحت نشو، زیرا اگر از مشکل فرار کنی، هیچ فایده‌ای نخواهد داشت.
بنشین که ز نقش پا به هرگام زدنیک حلقه فزون می شود از زنجیرت
هوش مصنوعی: بنشین و تماشا کن، زیرا هر بار که قدم برمیداری، به اندازهای که زنجیرت طولانیتر می‌شود، بر تأثیر و اثر تو افزوده می‌شود.