شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شخصی اشاره می‌کند که به هر مهمانی که دعوت می‌شود، از مقام و موقعیتش به راحتی رانده می‌شود. او به این شخص پیشنهاد می‌کند که در جایی بنشیند که قدرت از دست دادن جایگاهش را نداشته باشد، چرا که او به مانند مگسی که به راحتی از صدر می‌رانند، بی‌ارزش و بی‌پایه است.
تا چند به هر بزم که می خوانندتاز صدرنشینی چو مگس رانندت
هوش مصنوعی: چقدر باید در مهمانیها به تو دعوت کنند و در عین حال مثل مگس تو را از جایگاه بالا بیرون کنند؟
ای خانه خراب، مهره ی نرد نه ایجایی بنشین که بر نخیزانندت
هوش مصنوعی: ای خانۀ ویران، تو دیگر مانند مهرهی نرد نیستی که در بازی جابجا شوی؛ بهتر است در جایی آرام بگیری که دیگر نتوانند تو را بلند کنند و ببرند.