شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دنبال بلبل خوش نغمه‌ای است و از او می‌پرسد مکانش کجاست. او به آتشکده‌ای از درد و آه اشاره می‌کند و از بلبل می‌خواهد که تا کی باید در چمن به دنبالش بگردند. در نهایت، شاعر به نوعی سوال می‌کند که بلبل، که به عنوان یک نماد عشق و زیبایی است، کجا می‌تواند سرانجام ساکن شود.
ای بلبل خوش نغمه، مکان تو کجاستآتشکده ی آه و فغان تو کجاست
هوش مصنوعی: ای بلبل خوش صدا، تو کجا هستی؟ کجاست جایگاه آتش و غم تو؟
تا چند درین چمن سراغ تو کنیمعنقا نه ای، آخر آشیان تو کجاست
هوش مصنوعی: چه مدت باید در این باغ به دنبال تو بگردیم؟ تو مانند پرندهای نایابی، پس خانهات کجاست؟