تناجی
سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۵

ای دل چه نشسته ای که فرصت نفسی ستبشتاب به راه تا صدای جرسی ست
در زیر فلک، پی گرفتاری ماچون خانه ی صیاد به هر سو قفسی ست