شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به دل میگوید که چرا آرام نشستهای، چون فرصت برای زندگی و نفس کشیدن محدود است. او از دل میخواهد که هر چه سریعتر به راه بیفتد، چرا که زندگی پر از مشکلات و قفسی همانند خانهی صیاد است که در آن گرفتار شدهایم. به طور کلی، شاعر فضای زندگی را پر از موانع و سختیها میبیند و از دل میخواهد که اقدام کند.
ای دل چه نشسته ای که فرصت نفسی ستبشتاب به راه تا صدای جرسی ست
هوش مصنوعی: ای دل چه چیزی تو را متوقف کرده است؟ اکنون زمان مناسبی برای حرکت است، پس زودتر به راه بیفت که صدای زنگی به گوش میرسد.
در زیر فلک، پی گرفتاری ماچون خانه ی صیاد به هر سو قفسی ست
هوش مصنوعی: در زیر آسمان، در پی مشکلات ما مثل خانهی یک صیاد، همه جا محدودیتهایی وجود دارد.