شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این ابیات به احساسات عمیق و دردآور مردم افغانستان اشاره دارد. بیان می‌کند که هر جایی که طوفانی وجود دارد، ناشی از گریه‌های مردم است و هرجایی که نشانه‌ای از افغانستان دیده می‌شود، غم و ناله آن مردم به چشم می‌خورد. همچنین به بلبل‌هایی اشاره می‌کند که علم و فلسفه را سر می‌دهند، اما در واقع در فرهنگ و مکتب افغانستان، کودکان از گلستان‌ها و زیبایی‌ها آموخته‌اند. به‌نوعی این اشعار، درد و زیبایی را در کنار هم نشان می‌دهد.
از گریه ی ماست هرکجا طوفانی ستوز ناله ی ماست هرکجا افغانی ست
هوش مصنوعی: هرجا طوفان و ناامیدی وجود دارد، ناشی از گریه و اندوه ماست و هرجا صدای ناله و درد به گوش میرسد، حاصل از درد و رنج ماست.
بلبل که به علم ناله افلاطون استدر مکتب ما، طفل «گلستان» خوانی ست
هوش مصنوعی: پرندهی خوشخوانی که در علم و دانش مانند افلاطون ناله می‌کند، در مدرسهی ما، همچون کودکی میماند که درس «گلستان» را میخواند.