شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به سرنوشت عارفان اشاره می‌کند که با تلاش و کوشش خود از دنیا می‌روند. او به تصویر مرغی در قفس می‌پردازد که برای آزادی تلاش می‌کند، اما همچنان در قفس باقی می‌ماند. در پایان به منصور اشاره می‌کند که با وجود محدودیت‌ها، به ارتفاعات بالاتری می‌رسد. این ابیات به مفهوم تلاش و پیچیدگی‌های زندگی و جست‌وجو برای بالا رفتن و رهایی اشاره دارد.
عارف که به سعی خویش از دنیا رفتمرغی به قفس بال همی زد تا رفت
هوش مصنوعی: عارفی که با تلاش و کوشش خود از دنیا دل کند و به سفر معنوی پرداخت، همچون پرندهای در قفس میکوشید که بال بزند تا از محدودیت‌ها رهایی یابد و به آزادی برسد.
زین چاه که فکر تو به جایی نرسدمنصور به نیم گز رسن بالا رفت
هوش مصنوعی: از این چاه که فکر تو به جایی نمیرسد، منصور با نیمی از طناب بالا رفت.