تناجی
سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲

نوروز شد و زد به گلستان ز فرحطاووس بهار، چتر از قوس قزح
در بزم ز جوش گل ز بس جای نمانداستاده چو لاله بر سر پای، قدح