شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اجتماع افرادی که با هم همکاری نمی‌کنند و همدل نیستند اشاره دارد. او معتقد است که اختلاف نظر و ستیز میان این افراد، باعث بروز ناهنجاری‌هایی در جامعه می‌شود. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که این مشکلات به قدری زیاد شده که بر ابعاد شعر (غزل) نیز تأثیر گذاشته و به نوعی بر غنای آن افزوده است. در نهایت، شاعر با تصویر انگشت اضافی بر پنجه، به این فساد و ناهنجاری‌ها می‌پردازد.
جمعند در انجمن چو ارباب عنادخیزد ز نفس درازی خامه فساد
هوش مصنوعی: در مجلس عدهای حضور دارند که با یکدیگر دشمنی میکنند؛ از درازگویی نفسشان، شر و فساد به وجود میآید.
از پنج فزون گشت چو ابیات غزلبر پنجه ی او بود چو انگشت زیاد
هوش مصنوعی: وقتی که ابیات غزل به پنج عدد رسید، نشان از این بود که او از این تعداد فراتر رفته و همچون انگشتان دست بر آنها تسلط دارد.