تناجی
سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۰

کو ساقی، تا ره مروت سپردیک جام می آرد، غم ما را ببرد
زاهد چه مذاق خیره ای داشته استنزدیک شده دختر رز را بخورد