شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: در این شعر، نویسنده از آزادی خود سخن میگوید. او اشاره به این دارد که نه از چیزی میترسد و نه به چیزی امید دارد. او دیگر به وسایل و تعلقات دنیا وابسته نیست و خود را آزاد میداند، شبیه به دزدی که در خفا به سراغ چیزهای دیگر میرود.
در خانه مرا نه بیم ماند و نه امیدنه قفل کنون به کار دارم، نه کلید
هوش مصنوعی: در خانه من نه از ترس چیزی باقی مانده و نه از امید. اکنون نه قفلی دارم که نیاز به کلید داشته باشد.
آزادم از اسباب تعلق کردیچون دزد حنا، روی تو ای دزد سفید!
هوش مصنوعی: من از هر چیزی که به من تعلق دارد آزاد شدهام، مانند دزدی که حنا را به سرقت میبرد. ای دزد سفید، چهره تو!