شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساس ناامیدی و افتادن خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که وقتی از مقام و جایگاه خود سقوط کرده، دیگر نمی‌تواند به نسبتش با مرکب (اسب) تکیه کند و حالا به دشمنی تبدیل شده است. او آرزو داشته که همانند دیگران موفق باشد، اما چون اسبی ندارد، به زمین افتاده است و از این وضعیت ناراحت و شکست‌خورده احساس می‌کند.
تا افتادی ز صدر زین، ناشادماز نسبت مرکب تو خصم بادم
هوش مصنوعی: زمانی که از جایگاه خود پایین آمدی، دیگر به من نسبت به مرکب تو ارادت ندارم و به دشمنی با تو میپردازم.
می خواستم این الم مرا هم باشدچون اسب نداشتم، ز پا افتادم!
هوش مصنوعی: میخواستم این نشان و مقام را داشته باشم، اما چون اسبی نداشتم، از پا افتادم و موفق نشدم.