شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناکامی در رسیدن به زیبایی و عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که دستاوردهایشان تنها میوه‌های تلخ و بی‌مزه‌ای هستند و در کنار محبت و زیبایی که به آن نیاز دارند، تنها خشکی و درختان خشن را دارند. در نهایت، او جمال حقیقت را بسیار ارزشمند و گرانبها می‌داند، همانند آب و دریا که در کنار خشکی قرار گرفته است.
ما حاصل شاخسار خشکی داریمگل نیست به دست، خار خشکی داریم
هوش مصنوعی: ما به جای گل و زیبایی که در دستان دیگران است، تنها چیزی که داریم خاری خشک و بیفایده است.
وصل تو گرانبهاست ای گوهر و ماهمچون دریا، کنار خشکی داریم
هوش مصنوعی: اتصال به تو برای ما بسیار با ارزش است، ای الماس گرانبها، و ما هم مانند دریا، در کنار خشکیهایمان زندگی میکنیم.