شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از کسی می‌خواهد که به حال عاشقان و شکایت پرنده‌ی قفس گوش دهد. او به این شخص می‌گوید که همین‌طور که گل توان شنیدن دارد، او نیز باید حساسیت و درک لازم را داشته باشد، حتی اگر نسبت به احساسات فوری عشق بی‌توجه باشد. به عبارتی، شاعر از او می‌خواهد احساسات دیگران را بشنود و درک کند.
ای غیر که همچون مژه از گریه تریوز ذوق نوای عاشقی بی خبری
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند مژه از اشک و گریه خیس شدهای و از شوق و لذت آواز عاشقانه بیخبر هستی.
از مرغ قفس ناله شنیدن داردگوشی بگشای همچو گل، گرچه کری
هوش مصنوعی: اگر به صدای نالهی پرندهای که در قفس زندانی است گوش دهی، مانند گلی باش که به گشایش و زیبایی معروف است، حتی اگر ناشنوا باشی.