شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و شعلههای درونی اشاره میکند که به صورت ذاتی وجود دارد و نمیتواند آموختنی باشد. او عاشق شده و این عشق در وجودش همچون شعلهای سوزان است که باعث سوختن هر رگی در بدنش شده است.
چون شعله ز خویش باش افروختنیذاتی بود این هنر، نه آموختنی
هوش مصنوعی: برای اینکه مانند شعلهای که از خود میدرخشد، بسوزی و جرقه بزند، این خاصیت درونی و ذاتی توست، نه چیزی که تنها با یادگیری به دست آید.
کو آتش عشقی، که شده در تن منچون رشته ی شمع، هر رگی سوختنی
هوش مصنوعی: کجاست آتش عشق، که در وجود من مانند رشتههای شمع هر رگی را میسوزاند؟