شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت محبوبش می‌پردازد و بیان می‌کند که چقدر او مورد حسد دیگران قرار دارد. او از قدرت عشق و تاثیر آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که هیچ چیزی نمی‌تواند او را از عشقش دور کند. شاعر به ناکامی‌های خود در عشق و زحمت‌هایش اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد تا از او مراقبت کند و به احساساتش توجه کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که دلش به خاطر عشقش آتش می‌سوزد و از محبوبش توقع دلجویی دارد.
به رخ تو مه‌جبینان حسدست یک‌به‌یک راتو چه آدمی که باشد به تو رشک صد ملک را
هوش مصنوعی: چهره تو آنچنان زیبا و دلرباست که هر بیگناهی به تو حسادت می‌کند. تو چقدر باارزش هستی که صدها ملک و شخصیت بزرگ به زیبایی و جذابیت تو غبطه میزنند.
ندهد کس از شهیدان به تو شوخ یاد اگر نهنفس تو زنده سازد چو مسیح یک‌به‌یک را
هوش مصنوعی: اگر کسی یاد و صحبت از شهیدان را به تو نمیکند، میتواند به این خاطر باشد که خودت به تنهایی باید به زندگی و روح آنها حیات ببخشی، مانند مسیح که به افراد زندگی میدهد.
به ره تو دیده‌بانی به ره امید دارمنه به هرزه می‌نشانم به دو دیده مردمک را
هوش مصنوعی: من به انتظار تو نشستهام و امیدوارم که بیایی، نه اینکه به خاطر دلخوشی دیگران به تو نگاه کنم.
منم اوفتاده موری به ره سمندت امانه تو راست رحم بر من نه سمند تیزتک را
هوش مصنوعی: من بهسان یک مورچه در مسیر اسب تو افتادهام، اما نه تو بر من رحمی داری و نه اسب تندت از من حراسی دارد.
نه فراغتی ز عشقم نه سعادتی ز بختمنه ارادتی به راهم نه کرامتی فلک را
هوش مصنوعی: در زندگیام نه آرامشی به خاطر عشق دارم، نه خوشبختی به خاطر سرنوشتم؛ نه ارادهای به مسیرم دارم و نه لطف و رحمت از آسمان به من می‌رسد.
به جفا چو چشم مستش جگرم کباب سوزدتو لبش نگه کن ای دل مشکن حق نمک را
هوش مصنوعی: وقتی که چشمهای زیبا و سرمست او به من بیرحمی می‌کند و دلم را میسوزاند، تو فقط به لبهایش نگاه کن و به یاد داشته باش که در محبت بین ما باید به تعهداتمان پایبند بمانیم.
به سیه‌دلی شکایت نتوان ز عشق اهلیچو زر تو قلب باشد چه گنه بود محک را
هوش مصنوعی: شکایت از دل تیرهای که به عشق دچار است، کار درستی نیست؛ زیرا اگر طلا در دل تو باشد، چه کسی میتواند آن را کم ارزش بداند؟