شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به نقد زهد و ریاکاری می‌پردازد و می‌گوید که زهد و دل‌سوزی بدون عشق و حقیقت چه ارزشی ندارد. او به می‌پرستی به‌عنوان راهی برای رهایی از رنج‌های دنیوی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر دل آتشین و عشق نباشد، فقدان محبت و جذابیت چه سودی دارد. همچنین بر زیبایی و فضیلت‌های واقعی تأکید کرده و هشدار می‌دهد که نباید دیگر به پرستش بت‌ها ادامه داد؛ زیرا حقیقت باید به‌طور علنی و صریح بیان شود.
در گریبان ریز ساغر زاهد سالوس راتا بسوزد ز آتش می خرقه ناموس را
هوش مصنوعی: سماع و شراب را به خرقه و ظواهر دین ترجیح می‌دهد و می‌گوید باید زهد و ظاهرگرایی را کنار گذاشت. در این صورت باید به عمق احساسات و عشق و شور زندگی پرداخته و از محدودیتها رها شد.
خسته دل را دمی جانبخش می باید طبیبعیسیی جو کین کرامت نیست جالینوس را
هوش مصنوعی: برای دل خسته، به یک لحظه آرامش نیاز است. باید دکتری مثل عیسی به یاری بشتابد، چرا که چنین کرامتی از جالینوس برنمیآید.
چون گدایانم بهل کز دور می بوسم زمینزانکه من لایق نبودم دولت پابوس را
هوش مصنوعی: من همچون گدایان از دور زمین را میبوسم، زیرا شایسته نبودم که نعمت خوشبختی را در کنار خود داشته باشم.
گرنه در دل آتشین رویی بود از دل چه سودشمع اگر نبود چه خاصیت بود فانوس را
هوش مصنوعی: اگر در دل عشق و احساس تو نیست، چه فایدهای دارد که شمعی در دل بسوزد؟ اگر فانوس نباشد، روشنایی آن بیمعناست.
کاسه‌یِ مِی گیر چون نرگسْ که دوران فلککاسه‌یِ سرْ خاکِ ره کردست کیکاوس را
هوش مصنوعی: تا وقتی که زندگی هست از لذتهای آن بهرهمند شو، مانند نرگسی که در حال نوشیدن شراب است. زیرا دوران زندگی به مانند چرخش فلک، سرانجام به خاک باز میگردد، همانطور که سر کیکاوس نیز در نهایت به خاک سپرده شد.
زیور حسن تو از فر سعادت چون هماستحاجت زیور نباشد جلوه‌ی طاووس را
هوش مصنوعی: زیبایی و جمال تو مانند فر و سعادت است که همانند پرندهای خوشبخت و زیباست، بنابراین نیازی به زیور و جواهرات نیست؛ زیرا زیبایی تو خود به تنهایی جلوهای همچون طاووس دارد.
بیش ازین اهلی، نشاید بت پرستی را نهفتطبلْ پنهان چون توان زد؟ فاش کن ناقوس را
هوش مصنوعی: بیش از این، نمیتوان به پرستش بت‌ها ادامه داد و طبل را مخفیانه نواخت. اگر میخواهی صدا را درآوری، باید ناقوس را به‌طور واضح بزنید.