شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وفاداری و پاکدامنی اشاره می‌کند و از یار می‌خواهد که او را از وفا و صداقت خود بی‌نصیب نگذارد. او به شکایت از درد و جدایی می‌پردازد و ابراز می‌کند که عشقش به یار او را به شدت رنج می‌دهد. شاعر همچنین احساس تنهایی و ناامیدی خود را مطرح می‌کند و بیان می‌کند که دلش تنها به یاد یار می‌تپد و هیچ کسی را به جز او نمی‌خواهد. او به مستی و خوشی دوستان نیز اشاره می‌کند و از ساقی درخواست می‌کند که به او توجه کرده و حالش را بهبود بخشد. در کل، شعر احساسات عمیق عاشقانه و نیاز به وصل و همدلی را به تصویر می‌کشد.
یامن ناصبور را سوی خود از وفا طلبیاتو که پاکدامنی صبر من از خدا طلب
هوش مصنوعی: ای معشوق صابر و وفادار، از تو میخواهم که برای من وفا و حمایت بخواهی، یا اینکه به خاطر پاکدامنیام از خداوند تقاضای صبر کن.
روزشکار چون خورد بر دل صید تیر توگر طلبی خدنگ خود از دل ریش ما طلب
هوش مصنوعی: وقتی تیر تو بر دل شکار مینشیند، اگر به دنبال نیزهات هستی، باید آن را از دل گسسته و پاره ما بخواهی.
درد تو می کشد مرایا به کرم دوا کنشیا قدری فزون ازین تا نکنم دوا طلب
هوش مصنوعی: درد تو را می‌کشد و من برای کمک به تو دعا میکنم، یا خداوند لطف کن و درد را کم کن، یا اینکه خیلی بیشتر از این بدتر نشود تا من دوباره دنبال درمان نروم.
آه چه پوشم این سخن وه که بکام غیر شدآنچه دل من از خدا کرد بصد دعا طلب
هوش مصنوعی: آه، چه بگویم از این وضعیت، و چه غمانگیز است که آنچه قلبم به درگاه خدا با هزار دعا طلب کرد، به نتیجهای غیر از آنچه خواستم رسید.
خواب و خیال می برد در پی وصل تو مرافکر محال می کند مفلس کیمیا طلب
هوش مصنوعی: خواب و خیالات مرا به جستجوی وصالت میکشانند و به من میفهمانند که در پی آرزوهای دست نیافتنی هستم، من که چیزی ندارم و در جستجوی گنجی نایابم.
ای دلم آشنای تو همدم غیر من مشوغیر کی آشنا شود، هم دل آشنا طلب
هوش مصنوعی: ای دل من، مراقب باش که با کسی جز من آشنا نشوی. چون هیچکس دیگری نمیتواند مانند من درک کند و با تو همدل شود.
همنفسان دوست را مستی وصل بس بودساقی اگر کرم کنی اهلی بی نوا طلب
هوش مصنوعی: دوست را در کنار خود میبینم و این برای من کافی است. ای ساقی، اگر لطف کنی و به من بینوا کمک کنی، خوشحالتر میشوم.