شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: این شعر از مولانا به بیان عشق و آتش احساسات در درون انسان‌ها می‌پردازد. شاعر نقش نعل اسب را نماد محراب اهل دین می‌داند و عشق را سجده‌ای در دل خاک. او به آفتاب اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه او به نظر کوچک می‌آید، اما خود را با چرخ فلک مقایسه می‌کند. طعنه به زیبایی و قدرت حس عشق هم در شعر وجود دارد. همچنین، شاعر یادآور می‌شود که بهشت و کوثر واقعی در روز قیامت در چهره معشوق نهفته است، و اینکه عده‌ای از معشوق تعریف می‌کنند ولی حس واقعی را نمی‌فهمند. آخرین بند به عدم تاثیر نصیحت‌ها بر دل شاعر اشاره می‌کند و از غمزه و زیبایی عشق می‌گوید که کلام دلنشینی را می‌طلبد.
تا نقش نعل اسبت محراب اهل دین استعشاق را سجودی در هر گل زمین است
هوش مصنوعی: نعل اسب تو نشانهای از دیانت و عبادت اهل دین است و عشقورزان در هر گل و دشت، به نوعی برای عشق خود سجده می‌کنند.
ای آفتاب اگر من سر گشته ام چو ذرّهمن خود برین نبودم چرخ فلک برین است
هوش مصنوعی: ای خورشید عزیز، اگر من مانند ذرهای سرگردان هستم، به این خاطر نیست که من خودم بر این زمین هستم، بلکه این چرخ فلک است که در این جا میچرخد.
طوفان آتشی تو عالم بسوخت حسنتیا آفتاب محشر طالع زبرج زین است
هوش مصنوعی: یک طوفان آتشین به دنیا آسیب رسانده است، زیبایی تو همچون آفتاب روز قیامت درخشان و مجلل است.
از سجده‌ی تو ما را ای بت کسی کند منعکان بی بصر نبیند حرفی که بر جبین است
هوش مصنوعی: ای محبوب، اگر از سجدهات ما را بازداری، باید بدانیم که نابینا نمیتواند آنچه بر پیشانی است را ببیند، پس ما نیز درک نمیکنیم آنچه که بر ما میگذرد.
فردا بهشت و کوثر روی و لب تو باشدگر خلق در گمانند پیش من این یقین است
هوش مصنوعی: فردا در بهشت و کنار چشمه کوثر، فقط چهره و لبهای تو برای من خواهد بود، هرچند مردم در این مورد درک متفاوتی داشته باشند، اما من به این یقین رسیدهام.
تنها نه آن غزالش جمعی سگان گرفتندهرجا که یوسفی هست صد گرگ در کمین است
هوش مصنوعی: تنها نیست آن غزال، زیرا گروهی از سگان به دنبال او هستند. هر جا یوسف قرار دارد، تعدادی گرگ در انتظار او هستند.
اهلی نصیحت تو ننشست در دل منزان تیز غمزه ام گو حرفی که دل نشین است
هوش مصنوعی: نصیحت تو در دل من جا نمیگیرد، چون چشمهای نازک و تند تو باعث می‌شود تا حرفی بگویی که خوشایند و دلنشین باشد.