شمارهٔ ۱۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و از مقایسه‌های مختلف برای توصیف محبت و عشق خود استفاده می‌کند. او می‌گوید که زیبایی مشکوک نیست؛ حتی در قیاس با زیبایی‌های طبیعی مثل سرو و صنوبر، آفتاب و گل، جذابیت معشوق او منحصر به فرد است. شاعر احساساتی چون غم، عشق و جنون را به تصویر می‌کشد و تأکید می‌کند که جدایی از معشوق، به معنای مرگ است. در نهایت، او از مستی ناشی از عشق می‌گوید و به حبیب و رابطه عمیق خود اشاره می‌کند.
تو گر خرام کنی سرو یا صنوبر چیسترخت چو جلوه کند آفتاب خاور چیست
هوش مصنوعی: اگر تو با ناز و زیبایی حرکت کنی، آیا زیبایی تو مانند سرو یا صنوبر است؟ وقتی که چهرهات در برابر آفتاب صبح تابناک میدرخشد، چه جای دیگری میتواند جذابتر باشد؟
چو می خوری شود از رشک غنچه را لب خشکز عارضت چو عرق سر زند گل تر چیست
هوش مصنوعی: وقتی مینوشی، غنچه از حسادت لبهایش خشک میشود. وقتی عرق از صورتت میچکد، گل به چه معناست که تازه و سرزنده باشد؟
مه جمال تو از حسن یوسفش چه کمی استبحسن ازوست فزون حسن از بن فزونتر چیست
هوش مصنوعی: زیبایی چهره تو نسبت به زیبایی یوسف چه کم است، زیرا زیبایی تو از زیبایی او بیشتر است، و زیبایی مطلق از هر زیبایی دیگری برتر است.
جدا مشو که هلاکی که خلق ازو ترسدهمین جدایی جان از تن است دیگر چیست
هوش مصنوعی: از هم جدا نشو، زیرا که هلاکت و نابودی در جدایی است. همانطور که مردم از این جدایی میترسند، جدایی جان از بدن نیز همین وضعیت را دارد. هیچ چیز دیگری وجود ندارد که چنین آسیبی به همراه داشته باشد.
زبسکه مست شوم از نظاره رویتزبیخودی نشناسم که در برابر چیست
هوش مصنوعی: آنقدر از دیدن روی تو مدهوش و مست میشوم که نمیدانم در مقابل چه چیزی ایستادهام.
سرم که با رخ چون زر شدست چاک به غماگر قبول تو دستم دهد سرو زر چیست
هوش مصنوعی: سرم که به زیبایی و نرمی مانند طلاست، اگر در غم و اندوه به من اجازه بدهی، ارزش و زیبایی به اندازه زیبایی تو خواهد داشت. زیبایی تو چه ارزشی دارد؟
هوا پرستی اهلی در بن سرست گناهبجز حبیب که داند که حال افسر چیست
هوش مصنوعی: آدمی که در دام عشق قرار دارد، به خوبی میداند که در دلش چه میگذرد و تنها کسی که از این حال باخبر است، محبوب اوست.