شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق ناشی از عشق و درد دل می‌پردازد. شاعر می‌گوید که احساسات واقعی و عمیق، مانند گریه، نمک دل را گرم می‌کند و بدون این احساسات، زندگی بی‌معناست. همچنین به داستان مجنون اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که غم عاشقان بیشتر از آنچه گفته شده است، است. در نهایت، شاعر به تفاوت بین انسان‌های پاک و آلوده می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که درک عمیق قلب و روح یکدیگر بسیار ارزشمند است.
دل را نمک از گریه گرم است شکی نیستبی چاشنی گریه کبابش نمکی نیست
هوش مصنوعی: دل با اشک و گریه گرم میشود و این موضوع مهمی است؛ بدون گریه، احساسات و دلتنگیها بیحس و خنک باقی میمانند.
ای گل ز غم خویش یکی با تو چگویددرد دل عشاق هزارست یکی نیست
هوش مصنوعی: ای گل، کسی از غم خودش با تو سخن نمیگوید، در حالی که درد دل عاشقان بسیار زیاد است و هیچکس نیست که آن را بیان کند.
از قصه مجنون که بصد رنگ شنیدیبیش است غم ما و درین قصه شکی نیست
هوش مصنوعی: غم ما بیشتر از داستان مجنون است که با رنگهای مختلف روایت شده و در این موضوع هیچ شکی وجود ندارد.
خوبان دل پاک از دل آلوده شناسددر قلب شناسی به ازیشان محکی نیست
هوش مصنوعی: افراد خوب و با دل پاک، میتوانند دلهای آلوده را تشخیص دهند. در حقیقت، برای شناخت دلها از آنها بهتر هیچ معیاری وجود ندارد.
اهلی سگ خوبان شد و از زهد بری گشتباری نبود دیو رهی گر ملکی نیست
هوش مصنوعی: اهلی به سگ خوبان تبدیل شد و از زهد و عبادت دور افتاد. اگرچه مقام دیوانهای وجود ندارد، اما اگر ملک و جایگاهی هم نباشد، باز هم باری و بار سنگینی وجود ندارد.