شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وفاداری عمیق اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی نتواند بار ستم را تحمل کند، در عشق او ثابت قدم نخواهد بود. او به عظمت غم معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او و عدمش چه فرقی ندارد. همچنین، شاعر به پروانه‌ای اشاره می‌کند که برای شمع می‌سوزد و به این می‌پردازد که در عشق واقعی، درد و رنج معشوق به دلیل غم اوست. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که عشق و کرم معشوق در مقام و اهمیت بالاتر از هر چیز دیگر است و حتی دردهای ناشی از عشق نیز با لطف او درمان می‌شود.
گر کوه تحمل کسی از بار ستم نیستدر عشق تو ثابت قدم آن سست قدم نیست
هوش مصنوعی: اگر کسی از بار ظلم و ستم نتواند مانند کوه استقامت کند، در عشق تو کسی که قدمش سست باشد، ثابت و استوار نیست.
پیشت فلک از بار غمت خم شده چون ماستدر دور تو آزاده کس از بار ستم نیست
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر غم تو خم شده است، مانند ماستی که دور تو جمع شده است. هیچ کس از بار ستم آزاد نیست.
پیش تو وجود و عدم ما چه تفاوتدر کوی بتان نیست وجودی که عدم نیست
هوش مصنوعی: در برابر تو، وجود و عدم ما تفاوتی ندارد؛ در خیابان معشوقان، وجودی که در حقیقت وجود ندارد.
پروانه اگر سوخت بر او شمع بگریدآن شمع نگاهش بمن سوخته هم نیست
هوش مصنوعی: اگر پروانه در آتش شمع بسوزد، شمع برای او می‌سوزد و برای او غمگین می‌شود، اما خود شمع نیز از سوختن پروانه بیخبر است.
جان بنده ساقی که دهد می بتواضعدر مشرب ما هیچ به از خلق و کرم نیست
هوش مصنوعی: جان من در دست ساقی است که با تواضع و احترام به ما شراب میدهد. این رفتار او از هر لطف و بزرگواری دیگر، برای من باارزشتر است.
هر زخم غمی مرهم لطفی ز پی اوستدل بد مکن از زهر غم یار که غم نیست
هوش مصنوعی: هر درد و غمی که داریم، نشانهای از محبت و مهربانی اوست. پس نگران زهر غم یار نباش، زیرا در واقع غم نیست و پشت هر غم، محبت و رحمت وجود دارد.
اهلی بجز این کز تو بشد پای بزنجیرهیچش دگر از دولت سودای تو کم نیست
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر کسی را به زنجیر کشیده باشی و او از تو جدا شود، هیچ چیز دیگر نمیتواند او را از محبت و آرزوی تو دلخور کند. به عبارت دیگر، یک ارتباط عمیق و وابستگی واقعی بین آن دو وجود دارد که فراتر از شرایط ظاهری است.