شمارهٔ ۲۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسائلی از جمله قدرت عشق، بی‌گناهی و باده‌نوشی اشاره دارد. او می‌گوید که عشق و جمال معشوق مانند گل است و چنین نوشیدنی همواره در دست ماست. در ادامه، به بی‌گناهی انسان‌ها و خطر افتادن به دام تهمت و دروغ پرداخته می‌شود. شاعر به مقام و احترام در برابر عشق یادآوری می‌کند که پادشاهان نیز در پی دروازه عشق بر مراقبت هستند. همچنین به مشکلات و دردهای ناشی از عشق اشاره شده و بیان می‌شود که افراد عشق‌زده همواره در جستجوی خدا و مقبولیت هستند. در نهایت، به زیبایی و نیکویی انسان‌ها و ناامیدی بلبل عاشق در بخت خود اشاره می‌کند.
گر چو گل در کف ما جام می صبحگهی استآنهم از سایه اقبال تو ای سرو سهی است
هوش مصنوعی: اگر ما هم مانند گل، در دستمان لیوانی از شراب داشته باشیم، این لیوان تنها به خاطر سایه لطف و خوشنامی تو، ای سرو بینظیر، در صبحگاه است.
بهر جان هر که دم از بی گنهی زد بکششچه گناهش بتر از دعوی این بی گنهی است
هوش مصنوعی: هر کس درباره بی‌گناهی خود سخن می‌گوید، اگر جان دیگران را به خطر بیندازد، او را باید مجازات کرد؛ چرا که ادعای بی‌گناهی او، گناهی بزرگتر از عملش محسوب می‌شود.
پادشاهان همه شب پاس درت میدارندپاسبانی بسر کوی بتان پادشهی است
هوش مصنوعی: پادشاهان تمام شب در کنار در خانهات نگهبانی میدهند و مراقب آن هستند؛ زیرا نگهبانی در کوچهی معشوقان، خود نشانهای از سلطنت و پادشاهی است.
ایکه در بند بتانی ز جفا داد مزنزانکه رسم و ره اینطایفه بی رسم و رهی است
هوش مصنوعی: اگر در دام محبت و سختیهای آن گرفتار شدی، دیگر به کسی ظلم نکن؛ زیرا این طایفه راه و قاعدهای مشخص ندارند و هرکس به سلیقه خود عمل می‌کند.
آه مستان خرابات خدا رد نکندبلکه مقبول تر از زمزمه خانقهی است
هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که ناله و آه عاشقان مست، در نظر خداوند از زمزمه و دعاهایی که در خانقاهها و مکانهای مذهبی انجام می‌شود، بیشتر مورد قبول است و از سوی او رد نمیشود. به عبارتی، احساسات عمیق و ناب عاشقانه از عبادات خشک و رسمی ارزشمندتر هستند.
سرخ رویند چو گل اهلی ازین باغ همهبلبل سوخته از بخت خودش روسیهی است
هوش مصنوعی: همه گلهای این باغ مانند گلهای سرخ زیبا و شاداب هستند، اما بلبلها از سرنوشت خود ناراضی و غمگیناند.