شمارهٔ ۲۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عید قربان و مراسم آن اشاره دارد و احساسات عمیق خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند. او با بیان تصاویری زیبا، به عشق و آرزوهایش پرداخته و از زیبایی و جذابیت محبوب سخن می‌گوید. شاعر همچنین از احساس درد و حسرت خود می‌گوید که چگونه جانش برای محبوبش می‌رود، اما محبوب به او توجهی ندارد و از او دور می‌شود. به طور کلی، شعر احساسات عاشقانه، حسرت و زیبایی را در کنار هم به تصویر می‌کشد.
عید قربان شد و سر در ره جولان تو رفتمن سری داشتم آن نیز بقربان تو رفت
هوش مصنوعی: عید قربان فرا رسید و من تمام وجودم را در راه تو نثار کردم. من سر و جانم را داشتم که آن را نیز به خاطر تو قربانی کردم.
این چه شکل است و شمایل مگر از مشرق حسنآفتابی که بر آمد بگریبان تو رفت
هوش مصنوعی: این چه حالت و ظاهری است که دارند، آیا مگر از سوی مشرق، زیبایی مانند خورشیدی به وجود آمده که بر سر تو سایه افکنده است؟
لذت درد سکندر خضر امروز چشیدکه بحسرت ز لب چشمه حیوان تو رفت
هوش مصنوعی: امروز سکندر دردی را تجربه کرد که خضر در گذشته از آن لذت برده بود، در حالی که او حسرت نوشیدن از چشمه جاودان را بر دل دارد.
رفت جان بهر تو بر باد ولی بر تو چه غم؟چه تفاوت که نسیمی ز گلستان تو رفت
هوش مصنوعی: جان من به خاطر تو در معرض خطر قرار گرفت، اما تو چه ناراحتی داری؟ چه فرقی می‌کند اگر نسیمی از باغ تو بگذرد؟
نه که حرمان تو تنها دل من برد بخاککز جهان هرکه برون رفت بحرمان تو رفت
هوش مصنوعی: خسارت و درد فراق تو فقط دل من را نشکسته، بلکه آنچه از جهان دور شده، به خاطر توست.
اهلی آن شد که کند میل تو آن نخل بلندمیوه شاخ امید از لب و دندان تو رفت
هوش مصنوعی: اهل عشق به جایی رسیدهاند که درخت بلند امید، میوهاش به خاطر لبها و دندانهای تو باریده است.