شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به وصف عشق و زیبایی می‌پردازد و احساسات عمیق شاعر را نسبت به معشوق، یعنی یوسف، به تصویر می‌کشد. شاعر اشاره می‌کند که اگر هزاران چشم به یوسف نگاه کنند، محبت او تنها با یک دیدن روشن می‌شود. او بیان می‌کند که اگر عاشق باشد و معشوق به او زهر چشم بزند، هیچ چیزش مانع عشقش نمی‌شود و در نهایت حریفانش شکست می‌خورند.
شاعر همچنین از زیبایی ابروی معشوق یاد می‌کند و اعلام می‌کند که عشق و جذابیت بسیار نادر است. او به درد و غم خود اشاره می‌کند و با وجود این درد، شاد و خوشحال است. به نظر می‌رسد او معتقد است که شکرگزاری از روزی و بخت، انسان را شادتر می‌کند. در انتها، او می‌گوید که هیچ کس را نمی‌بیند که از درد عشق شکایت نکند و صبر را در میان دردمندان تحسین می‌کند.
صدهزاران چشم اگر بر روی یوسف ناظر استاز خریداران به یک دیدن محبت ظاهر است
هوش مصنوعی: اگر صد هزار چشم هم بر یوسف نگاه کنند، از میان همه این نگاهها، تنها یک نگاه از خریداران عشق را نشان میدهد.
گر کنی زینگونه در کار محبان زهر چشمچشم تا بر هم زنی کار حریفان آخر است
هوش مصنوعی: اگر به این شکل در کار دوستداران بیوفایی کنی، فقط با نگاهی میتوانی حریفان را به زانو درآوری و شکستشان دهی.
نقش ابروی ترا تا قبله دل ساختمکافرم ای بت گرم نقشی دگر در خاطر است
هوش مصنوعی: من تصویر ابروی تو را به عنوان قبله دل خود ساختهام، ای بت گرم، اما در ذهنم نقشی دیگر وجود دارد.
شور و مستی از من و جور و جفا عیب از تو نیستعشق و مستوری و حسن دل‌نوازی نادر است
هوش مصنوعی: من از شوق و شیدایی میگویم و تو را از سختیها و بیوفاییهای خود معاف میکنم. عشق و پنهانکاری و زیبایی با نوازش دل، چیزهایی نادر و کمیاب است.
دل به درد و غم نهادم لاجرم شادم ز بختشاد باشد هرکه او بر بخت و روزی شاکر است
هوش مصنوعی: دل را به درد و غم سپردهام، اما در نتیجه شاد هستم. هر کسی که بر سرنوشت و روزی خود شکرگزار باشد، خوشبخت خواهد بود.
کس نمی‌بینم که از دردت ندارد ناله‌ایاینقدر باشد که اهلی دردمندی صابر است
هوش مصنوعی: هیچکس را نمی‌بینم که از درد تو نالهای نکند، آنقدر که باید صبر کنی و تحمل کنی.