شمارهٔ ۳۱۶ - اهلی شیرازی

گر به کوثر نظر ز نیکو عملی استچشم ما بر کرم ساقی و بخش ازلی است

رند دردی کش ما را تو چه دانی چه کس استبجز از پیر خرابات که داند که ولی است

ای طبیب دل و جان سوی خود از ناز مراکی محل میکنی و درد من از کم محلی است

پاک دل نیست کسی کز می صافی گذرداحتراز از محک تجربه عین دغلی است

عمر باشد که درین میکده با خضر و مسیحاهلی از جرعه کشان علی و آل علی است