شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تمجید از محبوب خود می‌پردازد و او را منبع سعادت و خوشبختی می‌داند. او با تشبیه محبوب به ماه و طاووس بهشتی، زیبایی و جذابیت او را توصیف می‌کند. همچنین، شاعر احساسات دلسوختگی و عشق خود را بیان می‌کند و می‌گوید که وجود او به مانند آبی برای حیات و بقاء است. در نهایت، او اشاره می‌کند که حتی از دلسوختگان، یاد و اثر محبوب در دل‌ها باقی مانده است.
قدرم چو مه از مهر سعادت اثر تستمن هیچ نی ام هرچه بود از نظر تست
هوش مصنوعی: من به اندازهی مهربانی و خوششانسی تو ارزش و اعتبار دارم. من خودم هیچچیز نیستم و هر آنچه که هستم، تنها به خاطر نگاه تو و تأثیر توست.
ایطایر فرخنده، تو طاووس بهشتیبخرام که چشم همه بر بال و پر تست
هوش مصنوعی: ای پرنده خوشبخت، تو مانند طاووس بهشتی بپر که همه چشمها به زیباییها و بال و پر تو دوخته شده است.
ای آب بقا جرعه خود بخش بخورشیدکز غایت دلسوختگی خاک در تست
هوش مصنوعی: ای آب جاوید، لطفا یک جرعه از خودت به خورشید بده، زیرا به خاطر شدت عشق و دلسوختگی، خاکی که تو در آن هستی در حال سوختن است.
تا از لب شیرین تو سر زد خط ریحانجوش همه دلسوختگان بر شکر تست
هوش مصنوعی: وقتی لبهای شیرین تو نقش خط ریحان را ترسیم میکنند، همه کسانی که دلشکستهاند و عاشق هستند، برای شکر شما به اوج میرسند.
اهلی مگر از خاک تو روزی در آیدخاری که هنوز از غم او در جگر تست
هوش مصنوعی: مگر اینکه از خاک تو گلی بروید که هنوز غم او در دل تو باقی مانده است.