شمارهٔ ۴۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی روابط بین شاهان و رندها می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که اگر شاهان به رندان توجه کنند، ممکن است به ناز و زیبایی دست یابند. او اشاره می‌کند که با دشمنان در ظاهر باید تند رفتار کرد، ولی با دوستان باید با عطوفت و محبت برخورد شود. همچنین شاعر از عشق و اندوهی که به خاطر معشوق احساس می‌کند سخن می‌گوید و به بهشت گفتگو با پیران و لذت از جام می اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به دوستانش توصیه می‌کند که از درد و غم‌هایشان برای محبوبان خود نگویند، زیرا آن‌ها قادر به درک این نوع درد و رنج نیستند.
شاهان اگر بصحبت رندان نظر کنندشاید که نازو سروری از سر بدر کنند
هوش مصنوعی: اگر پادشاهان به صحبت و محاوره با آدمهای با طرز فکر آزاد و بیپروا (رندان) بپردازند، ممکن است از تجملات و خودخواهیهایشان فاصله بگیرند و روحیهی تواضع و انسانیت را در خود پیدا کنند.
با دشمنان عتاب بود مصلحت ولیبا دوستان بچشم عنایت نظر کنند
هوش مصنوعی: با دشمنان باید با احتیاط و جدیت رفتار کرد، اما با دوستان باید با محبت و مهربانی برخورد نمود.
خون دلم چنین که دو لعل تو میخورنددل رفت و رخنه عاقبتم در جگر کنند
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق تو به شدت رنج میکشد، چرا که زیباییهای تو همچون لعلهای باارزش، آن را میخورند. اکنون دیگر دلی برای من نمانده و عاقبت این درد در جگر من باقی میماند.
مارا بهشت صحبت پیرست و جام میطفلان راه میل به شیر و شکر کنند
هوش مصنوعی: بهشت برای ما به خاطر گفت و گوی پیران جذاب است و جام شراب جوانان باعث میشود که میل و رغبت به شیرینی و لذایذ زندگی پیدا کنند.
اهلی مگوی شرح غم خود به گلرخانایشان کجا تحمل این درد سر کنند
هوش مصنوعی: نمیتوانی غم خود را برای زیبایانی که اطرافت هستند بازگو کنی، زیرا این افراد تاب و تحمل این درد و رنج را ندارند.