شمارهٔ ۴۹۰
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ درد و رنج عاشقانه و احساسات عمیق عاشق نسبت به معشوق است. شاعر اشاره می‌کند که هر کسی که از کناره معشوق می‌رود، نمی‌داند چه عذابی را تحمل می‌کند. عاشق نمی‌تواند به سادگی از این وضعیت فرار کند و اشک‌هایش مانند سیل ریخته می‌شود.
شاعر به خونریزی مجنون اشاره می‌کند که وقتی لیلی از او دور می‌شود، چشمانش به خون می‌افتد. او همچنین از عشق و روحش سخن می‌گوید که به شدت وابسته به معشوق است. در ادامه، به ظلم زمانه و دلسردی خود از گردش فلک اشاره می‌کند و در نهایت از بی‌چاره‌گان و عدم توانایی در مقابله با مشکلات سخن می‌گوید. در مجموع، شعر به بیان غم و اندوه ناشی از جدایی و عشق مشکل‌ساز می‌پردازد.
هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون می‌رودکس نمی‌داند که از آشفتگی چون می‌رود
هوش مصنوعی: هر کسی که از کنار تو می‌رود، مانند باد سریع و بیخبر از همه چیز است. هیچکس از دلتنگی و نگرانی او باخبر نیست.
پای رفتن نیست عاشق را کزین در بگذردمی‌فشاند سیل اشک از چشم و در خون می‌رود
هوش مصنوعی: عاشق نمی‌تواند به سادگی از کنار این در بگذرد، بلکه با دلشکستگی و اندوه فراوان، اشک‌هایش را مانند سیل میریزد و به درد و رنج عمیقی دچار می‌شود.
پیش لیلی گر رود از چشم مجنون خون چه شدآه از آن ساعت که او از چشم مجنون می‌رود
هوش مصنوعی: اگر لیلی از دیدهی مجنون دور شود، چه بلایی بر سر او خواهد آمد! آه، از لحظهای که او از چشمان مجنون می‌رود، حال و روزش چگونه خواهد شد.
جان نکو بیرون کن از تن تا درآیم در دلتچون تویی ای جان من از خویش بیرون می‌رود
هوش مصنوعی: برای اینکه من به دل تو راه پیدا کنم، باید روح پاک و نیکوی خود را از بدنم جدا کنم. مانند تو که اینقدر عزیز و گرانبهایی، من هم احساس میکنم که روح من از وجود خودش میفرارید.
خون من دامان گردون چون شفق خواهد گرفتبس که خون دل ز چشم از جور گردون می‌رود
هوش مصنوعی: خون من مانند رنگ افق در هنگام غروب آفتاب دامان آسمان را خواهد گرفت، زیرا به اندازهای که از درد و رنج زندگی اشک ریختهام، این احساس از ظلم آسمان بر من نشأت میگیرد.
چرخ اگر بدمهر شد کس را نکرد از مهر منعبر من از جور فلک ظلم تو افزون می‌رود
هوش مصنوعی: اگر گردش های روزگار با کسی مدارا نکند، از محبت او کاسته نخواهد شد. اما از ظلم و ستم آسمان، بر درد و رنج من افزوده می‌شود.
گر به افسون چارهٔ بیچارگان سازد حکیمکور مادرزاد اهلی کی به افسون می‌رود
هوش مصنوعی: اگر حکیمی که از بدو تولد نابینا است، با ترفند و جادو بتواند مشکلات بیچارگان را حل کند، پس هیچگاه به این ترفندها وابسته نخواهد شد.