شمارهٔ ۴۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای عاشقانه و درد ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از تاثیری که زیبایی معشوق بر دل عاشق دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هرکس چشمان مست او را می‌بیند، دچار درد و رنج می‌شود. او اشاره می‌کند که در جایی پر از درد و زخم، عشق و وفاداری مخاطره‌آمیز است و برای مردم عالم دل می‌سوزاند. شاعر همچنین به بی‌رحمی دنیا و جفاهایی که بر او می‌رود، اشاره می‌کند و از فقدان معشوق و غم جدایی سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از احساساتی چون عشق و درد و جدایی می‌نویسد و دلی پاره پاره از عشق را به تصویر می‌کشد.
هرکس که چشم مست تو نظاره می‌کندمژگان به صد سنان جگرش پاره می‌کند
هوش مصنوعی: هر کسی که به چشمان زیبا و جذاب تو نگاه می‌کند، مژههایش به مانند نیزههای تیز، دل او را زخم میزند.
جایی که صدهزار سر افتاده هر طرفدر آن میان که زخم مرا چاره می‌کند؟
هوش مصنوعی: در جایی که تعداد زیادی از افراد زمینافتادهاند و در میان آنها، من چگونه میتوانم درمان زخم خود را پیدا کنم؟
رحمی بکن به مردم عالم که هرکه هستفریاد از آن دو نرگس خونخواره می‌کند
هوش مصنوعی: به مردم دنیا رحم کنید، زیرا هر کسی که هست، از آن دو چشم خیرهکننده و خطرناکی که مانند نرگس هستند، ناله و فریاد برمیآورد.
تا ننگرند روی تو چاووش غیرتتخلق از وجود در عدم آواره می‌کند
هوش مصنوعی: تا زمانی که دیگران به چهره تو نگاه نکنند، غیرت تو باعث می‌شود که مردم از وجود خود در بیمکانی به سر برند.
من خود ننالم از تو به جور و جفا ولیداد از ستم که بخت ستمکاره می‌کند
هوش مصنوعی: من از تو به خاطر ظلم و ستم شکایت نمیکنم، اما ستمی که به من می‌شود، به قدری زیاد است که سرنوشت بدی که برایم رقم خورده، خود من را به فریاد میآورد.
شیرین برفت از نظر و کوهکن هنوزچون صورت ایستاده و نظاره می‌کند
هوش مصنوعی: شیرین از دید دور شد، اما کوهکن هنوز مانند مجسمهای ایستاده و به او نگاه می‌کند.
اهلی که پاره‌پاره دل از خویش می‌بریداین بار ترک خویش به یکباره می‌کند
هوش مصنوعی: گوسفندهایی که از دل خود جدا میشوند، این بار بهطور ناگهانی از خود فاصله میگیرند.