شمارهٔ ۵۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و هجران اشاره دارد و زیبایی وجود محبوب را ستایش می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر محبوب با همه‌ی زیبایی‌اش هم بی‌خبر باشد، عشق او همچنان باعث افزایش صفای دل و افتخار او می‌شود. شاعر به شمع قامت محبوب تشبیه کرده و از نور و صفای او صحبت می‌کند. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در زمانه‌ی فعلی، صبر و شکیبایی کمیاب است و در وصف محبوب، به شیرینی و زیبایی باغ و بلبل‌ها اشاره می‌کند. شاعر در نهایت می‌گوید که پیام دوست، چیزی جز مژده‌ای از شادی و سرور نمی‌تواند باشد.
خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آردکه این صفای دل افزاید آن غرور آرد
هوش مصنوعی: من از دوری تو خوشحالم، حتی اگر هزار بار به من نزدیک شوند؛ چون این دوری به دل من زیبایی می بخشد و غروری به آن می افزاید.
درآ بصحبت مستان که شمع قامت توبیکقدم که نهد صد صفا و نور آرد
هوش مصنوعی: بیایید در جمع مستان بنشینیم، زیرا حضور تو مانند شمعی است که با یک قدم میتواند صدها زیبایی و روشنی به ارمغان بیاورد.
بروزگار تو از صابری نشان نبودمگر که مادر گیتی دل صبور آرد
هوش مصنوعی: در روزگار تو نشانی از صبر وجود نداشت، مگر اینکه مادر دنیا دل صبری از خود نشان دهد.
کرا مجال؟ بنزدیکی توای خورشیدکه تاب دیدن خورشید هم زدور آرد؟
هوش مصنوعی: کیست که جرات نزدیک شدن به تو را داشته باشد، ای خورشید؟ حتی تابش خود خورشید نیز از دور به نظر میرسد.
اگر نسیم تو ای گل صبا برد در باغهزار بلبل شوریده در نفور آرد
هوش مصنوعی: اگر نسیم خوش تو، ای گل، به باغ بوزد، هزار بلبل عاشق را در هیجان و شوق به دنبال خود میکشاند.
کسی که در سر کوی تو سرزند برخشتاگر حکایت جنت کند قصور آرد
هوش مصنوعی: اگر کسی در کوچه و کوی تو به خاک افتد و از زیباییهای بهشت سخن بگوید، نمی‌تواند به درستی بیان کند.
پیام دوست که آرد به بیکسان اهلیسروش غیب مگر مژده سرور آرد
هوش مصنوعی: پیام دوست که به همگان میرسد، مانند گفتاری از دنیای غیب است که فقط نوید بخش شادی و خوشحالی است.