شمارهٔ ۵۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب اشاره دارد که باعث بروز مشکلات و فتنه‌هایی می‌شود. شاعر از تأثیر نگاه محبوب بر دل خود می‌گوید و بیان می‌کند که عشق او را غرق در غم کرده است. همچنین، شاعر به حالتی از عشق نهان و ناله‌ای که از دل برمی‌آید اشاره می‌کند. در پایان، خرقه‌ای که عیوب پنهان را می‌پوشاند، بالاخره چاک می‌شود و راز عشق آشکار می‌گردد.
خط دمید از رخ او کار بلا بالا شدیارب این فتنه پنهان ز کجا پیدا شد
هوش مصنوعی: با دیدن لبخند او، کارهای ناپسند و مشکلات افزایش پیدا کرد. ای خدا، این پریشانی و فتنه پنهانی از کجا پیدا شد؟
وه که دی غمزه زنان شوخ کمان ابروی مننگهی کرد که مرغ دل من از جا شد
هوش مصنوعی: دیروز، کسی که با ابروان کمانی و ناز و لطافت خود نظر افکند، چنان مرا به خود مشغول کرد که قلبم مانند پرندهای از جای خود جست و پرواز کرد.
عاشق روی تو آلوده نگردید بهیچغرقه بحر غمت تشنه لب از دریا شد
هوش مصنوعی: عاشق تو به هیچ چیزی آلوده نشده است و به رغم اینکه در دریای غم تو غرق شده، هنوز هم از آن دریا تشنه لب مانده است.
حالتی داشتم از عشق نهان با مه خودناله یی کردم و احوال درون گویا شد
هوش مصنوعی: عشقی در دل داشتم که پنهان بود، و وقتی که با معشوقم درد دل کردم، حال و احوالم به خوبی بیان شد.
اهلی آن خرقه که بر عیب نهان می پوشیدعاقبت چاک شد از بیخودی و رسوا شد
هوش مصنوعی: کسی که برای پنهان کردن عیوب خود به لباس و ظاهری خاص متوسل می‌شود، در نهایت به خاطر بیتوجهی و ضعف درونیاش، پردهپوشیاش از بین میرود و رسوا می‌شود.