شمارهٔ ۵۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر خطاب به محبوبش از عطر خوش او و تأثیر آن بر روح خود سخن می‌گوید. او به حیرت از اینکه خاک درگاه محبوبش از چه گلی ساخته نشده، ابراز می‌کند و اشک خود را به طوفان نوح تشبیه می‌کند. با دعوت به لذت از شراب و دوری از نصیحت‌کنندگان، او تازگی و جوانی را در زندگی و عشق احساس می‌کند و به زندگی دوباره از غم اشاره می‌کند. در کل، شعر حاکی از عشق، زیبایی و تجربه شادی از زندگی است.
ای تازه گل که بوی خوشت دم ز روح زدخرم کسی که با تو شراب صبوح زد
هوش مصنوعی: ای گل تازه که بوی خوشی از تو به مشام میرسد، میخواهم بگویم کسی که با تو نوشیدنی صبحگاهی را نوش جان کرد، در روح و روحیهاش زندگی تازهای پیدا کرده است.
در حیرتم که خاک درت از چه گل نساختاشکم که تخته بر سر طوفان نوح زد
هوش مصنوعی: شگفتزدهام که چگونه خاک بر در تو به گل تبدیل نشد، در حالی که اشک من مثل تختهای بر سر طوفان نوح فرود آمد.
ای میفروش در بگشا جرعه یی ببخشکاین در کسی که زد بامید فتوح زد
هوش مصنوعی: ای میفروش، در را باز کن و جرعهای به من بده، چرا که این در به روی کسی گشوده شده که به امید پیروزی آمده است.
ناصح برو که دست بهر کس نمیدهدکوی قبول توبه که دست نصوح زد
هوش مصنوعی: ای موعظهکننده، برو پی کار خودت، زیرا کسی در این مکان توبه واقعی را نمیپذیرد، مثل کسی که دست نصوح را میزند.
اهلی که مرده بود زغم زنده شد که بازراه کهن بتازه جوانی چو روح زد
هوش مصنوعی: اهلی که در اثر غم از دنیا رفته بود، دوباره زنده شد و به اوج جوانی و شادابی بازگشت، گویی که روح تازهای در او دمیده شده است.