شمارهٔ ۵۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عمق غم و درد عاشقانه خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که وجود او حتی با وجود غم و اندوه، به عدم و نابودی نخواهد رسید و غم معشوق هیچ‌گاه از دلش کم نخواهد شد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که در طول عمرش از غم معشوق سیر نشده، در آینده نیز از آن سیر نخواهد شد. او همچنین از تقدیر می‌خواهد که او را به کوی محبوب برساند، چرا که زندگی‌اش به طواف حرم معشوق وابسته است. شاعر به عشق و احساسات عمیق اشاره دارد و تأکید می‌کند که دل رقیب هر چند بسوزد، محبت واقعی و ارزشمند از بین نخواهد رفت. در نهایت، او به وفاداری و ایستادگی در برابر مشکلات اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر سرش برود، از پای عهد خود کوتاه نخواهد آمد.
وجود ما زغمت تا عدم نخواهد شدغم تو از دل ما هیچ کم نخواهد شد
هوش مصنوعی: وجود ما تا زمانی که در ناراحتی تو هستیم، به وجود نخواهد آمد و غم تو از دل ما هیچ وقت کم نخواهد شد.
کسیکه سیر نگشت از غم تو در همه عمربیک دو روز دگر سیر غم نخواهد شد
هوش مصنوعی: کسی که در طول زندگی‌اش از غم تو سیر نشده، در دو روز دیگر هم از غم سیر نخواهد شد.
به کوی مغبچه محرم کن ای فلک ما راکه کار ما بطواف حرم نخواهد شد
هوش مصنوعی: ای آسمان، ما را به کوی محبوب راهی کن، زیرا کار ما به دور حرم نخواهد رسید.
به هرزه چند گدازد دل رقیب از عشقیقین که سنگ سیه جام جم نخواهد شد
هوش مصنوعی: دل رقیب از عشق بیدلیل به درد میآید، اما مطمئن باش که این عشق نمیتواند آن را به چیزی با ارزش تبدیل کند، مانند اینکه سنگ سیاه هرگز نمیتواند به جواهر تبدیل شود.
چنان نهاد برین آستانه سر اهلیکه گر سرش برود یکقدم نخواهد شد
هوش مصنوعی: به گونهای بر این درگاه سر خود را گذاشت که اگر سرش هم برود، یک قدم از جا حرکت نخواهد کرد.