شمارهٔ ۶۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق خود نسبت به عشق و جدایی می‌پردازد. او به شمع خود تشبیه می‌کند که در کنار همنفسش می‌سوزد و از احوالات او نگران است. شاعر اشاره می‌کند که هیچ خبری پنهان نمی‌ماند و اگر عشق دیگری در کار باشد، تأثیر آن بر او محسوس خواهد بود. همچنین، او به زیبایی معشوقش اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که حتی اگر می‌رود، باز هم در ذهن و دل او باقی خواهد ماند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی دیگر به دل محبوب او راه یابد، به معنای واقعی یاری و عشق نیست.
شمع من همنفست گر دگری خواهد بودنفس گرم مرا هم اثری خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر شمع من شریک زندگیام بخواهد با کسی دیگر باشد، نفس گرم من نیز بر او تأثیر خواهد گذاشت.
ایکه دزدیده ز من باد گران می نوشیهیچ پنهان نشود هر خبری خواهد بود
هوش مصنوعی: میگوید: تو که از من به راحتی چیزی را گرفتی و از آن لذت میبری، بدان که هیچ چیزی نمیتواند پنهان بماند و هر خبری در نهایت به گوش دیگران خواهد رسید.
به هوس میرم اگر قد تو چون نخل روانپیش تابوت من او را گذری خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر با آرزوهای خود به سمت تو بروم، قد تو مثل درخت نخل است و در روزی که مرا دفن میکنند، او هم از کنار قبر من عبور خواهد کرد.
ایکه از گوشه چشمم نگری میدانمکه بحال منت آخر نظری خواهد بود
هوش مصنوعی: من میدانم که اگر از گوشه چشمم به تو نگاه کنم، آخرین نگاهی که به من میکنی حالتی از محبت و توجه خواهد داشت.
گر ترا بادگری میل بود جان کسیاهلی آن نیست که یار دگری خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر تمایل به خوشبختی و راحتی دیگری داری، بدان که زندگیات با عشق به کسی دیگر ممکن نیست.