شمارهٔ ۶۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، عاشق از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او به چشمان معشوق اشاره می‌کند که با نگاهش دل او را برده و وقتی چشمانش را گشوده، متوجه شده که زیبایی او دیگر رفته است. شاعر از زبان عاشق می‌پرسد که این چه سخنی است که هر چه معشوق بگوید، بر محبت و علاقه‌اش می‌افزاید. همچنین، او به زیبایی چهره معشوق و تأثیر آن بر دیده عاشق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر دیداری از معشوق نباشد، روشنایی چشم هیچ فایده‌ای ندارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که حتی از مساجد و کعبه هم فارغند، زیرا عشق واقعی در دلها اتفاق می‌افتد و از معشوق در دل خریده‌اند.
بسکه عاشق چشم تر بر نامه اش ناخوانده سودچشم چون بگشاد تا خواند سیاهی رفته بود
هوش مصنوعی: چقدر عاشقانه و با احساس به چشمهای پر از اشک او نگاه کرده است که نامهاش را بدون خواندنش رها کرده. وقتی که چشمهایش را باز کرد و نامه را خواند، متوجه شد که دیگر چیزی از عشقش باقی نمانده و همه چیز به تاریکی و گذشته رفته است.
این چه گفتار است یا رب این چه شیرین لب که اوهر چه گفت از لطف مهری بر سر مهرم فزود
هوش مصنوعی: این چه سخنی است که خداوند، این شیرینی لبها چه آشیانی برای دل من ایجاد کرده است. هر چه او می‌گوید، به محبت و مهری که دارد، به محبت من می‌افزاید.
دیده را آیینه رخسارت ای مه کرده اندگر نه دیدار تو باشد دیده روشن چه سود
هوش مصنوعی: چشمهایم به خاطر زیبایی تو مانند آینهای شدهاند. اگر دیدار تو نباشد، روشنایی چشمها چه فایده‌ای دارد؟
شب بچشم عاشق آمد سنبل خط بر رختزد چنان آهی که ماه از خرمنش برخاست دود
هوش مصنوعی: شب، عاشق به چشمانش خیره شد و سنبل (گلی زیبا) بر چهرهاش نقش بست. آنچنان آهی از دل کشید که حتی ماه از شدت زیباییاش از آسمان به زمین آمد.
فارغیم از مسجد و میخانه بلک از کعبه همزانکه کار بسته ما از در دلها گشود
هوش مصنوعی: ما از مکانهای مذهبی و نوشیدنیهای الکلی آزاد هستیم و حتی از کعبه هم بینیازیم، زیرا کار ما به دلها باز میشود و به روح انسانها ارتباط دارد.
گرچه اهلی همچو سرو آزاده عالم بودبنده او شد که از مهرش خریداری نمود
هوش مصنوعی: اگرچه اهلی مانند سرو، آزاده و با شخصیت بود، اما کسی که با محبتش او را خریداری کرده بود، بنده او شد.