شمارهٔ ۷۰۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر از چهره و لبخند او سخن می‌گوید و آن را همچون آتش سوزان در آب حیات توصیف می‌کند. او به تماشاگری دعوت می‌کند تا با نگریستن به آن معشوق، حال و روز خود را که در رنج است، دریابد. شاعر همچنین به خونریزی چشم سیاه معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس شبیه او را در دنیا زنده نمی‌بیند. تناول زیبایی‌های معشوق و دل‌فریبی او نیز به گل تشبیه می‌شود که نمی‌تواند در برابر زیبایی آن شکست بخورد. در نهایت، شاعر به خویش می‌گوید که باید ابتدا از خود چشم‌پوشی کند تا زیبایی واقعی را ببیند.
در لعل لبش چاشنی خنده ببینیددر آب حیات آتش سوزنده به بینید
هوش مصنوعی: در لبهای زیبا و دلنشین او، شادی و سرزندگی را ببینید و در زندگی، آن آتش و شدت احساس را که میتواند روح را زنده کند، مشاهده کنید.
نظاره کنید آینه طلعت او راتا صورت حال من درمانده به بینید
هوش مصنوعی: به او نگاه کنید و زیبایی چهرهاش را ببینید، تا متوجه حالتی که من در آن هستم و درماندهام، بشوید.
خونریزی چشم سیه او اگر این استمشکل که در آفاق کسی زنده به بینید
هوش مصنوعی: اگر اینگونه است که چشمان سیاه او دچار خونریزی می‌شود، پس مشکل بزرگتری است که در جهان هیچکس را نمیتوان یافت که زنده بماند و آن را ببیند.
گر گل بشکست از رخ آنشوخ عجب نیستگل چیست؟ شکست مه تابنده به بینید
هوش مصنوعی: اگر گل از چهره آن معشوق بشکند، عجیب نیست. گل چه ارزشی دارد وقتی که میتوان شکستگی ماه را دید؟
ایشاه وشان دولت خوبی گذران استیک ره سوی درویش کهن ژنده به بینید
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در دوران خوشی و رفاه، بهتر است به شخصی سادهدل و پیر که در فقر به سر میبرد، نگاهی بیندازیم.
اول نظر از خویش بپوشید چو اهلیوانگاه در و صورت فرخنده به بینید
هوش مصنوعی: ابتدا از خودخواهی و غرور بپرهیزید و بعد میتوانید زیباییها و خوبیهای دیگران را ببینید.