شمارهٔ ۷۲۹
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون عشق، انتظار و درد ناشی از آن پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که هیچ کسی به میخانه (محل عشق و شادی) نمی‌رود مگر اینکه محبت و مهربانی را احساس کند. همچنین از معشوق خواسته می‌شود که از زیبایی‌های خود سو استفاده نکند و به دیگران صدمه نزند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق به اندازه‌ای شیرین و شیرین است که هیچ کس نباید از آن ناامید شود. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عشق و احساسات متفاوتی مثل غم و شادی همگی از دوست نشأت می‌گیرند و عاشق باید خود را از قید و شرط‌ها آزاد کند.
هیچ لب تشنه به میخانه سری بر نکندگر لبی از کرم پیر مغان تر نکند
هوش مصنوعی: هیچ کسی که تشنه است، به میخانه نمی‌رود مگر اینکه از مهربانی پیر مغان (پیر میخانه) چیزی به او بدهند.
توسن ناز مکن زین پی گلگشت چمنتا صبا خاک ره از دست تو بر سر نکند
هوش مصنوعی: اسب زیبای من، لطفاً در این میدان خوشگذرانی نکن. تا آن زمان که نسیم صبحگاهی خاک مسیر تو را بر سر نریزد.
نکند نرگس خونخوار تو ساغر گیریتا کسی خون دل از دیده بساغر نکند
هوش مصنوعی: نکند گل نرگس زیبا و خطرناک تو شرابخواری را شروع کند، تا اینکه کسی نتواند اشک غم خود را در آن بریزد.
وعده کام مکن از دهن خویش بکسکاین سخن یکسر مو کس ز تو باور نکند
هوش مصنوعی: در این شعر به این موضوع اشاره شده است که هیچکس به وعدههایی که از دهان تو خارج می‌شود، اعتماد نخواهد کرد. این به این معناست که باید مراقب باشی آنچه میگویی و وعده میدهی، زیرا مردم معمولاً به حرفهای بیاساس اطمینان نمیکنند.
ملکت عشق کلیدش بکف فرهادستخسرو این ملک بشمشیر مسخر نکند
هوش مصنوعی: عشق یک گنجینهای است که فرهاد با دستان خود آن را به دست میآورد، اما خسرو نمیتواند با شمشیر این گنجینه را تسخیر کند.
هجر و وصل و غم و شادی همه از دوست خوشستعاشق آن به که بخود هیچ مقرر نکند
هوش مصنوعی: هر نوع دوری و نزدیکی، اندوه و شادی، همه چیز از دوست زیباست. عاشق بهتر است که هیچ چیز را برای خود ثابت و مشخص نکند.
اهلی از ساقی دوران طمع صاف مکنتا دل صافیت از درد مکدر نکند
هوش مصنوعی: از ساقی دوری کن و اجازه نده که آرزوها و آرمانهایت تو را به درد و رنج دچار کند. این کار باعث می‌شود که دل پاک و بیآلایش تو دچار اندوه نشود.