شمارهٔ ۸۰۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دلتنگی و غم ناشی از جدایی از یار اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ‌کس مانند او در غم و حسرت هجران نمی‌باشد. او تأکید دارد که هیچ‌کس در روزهای سخت مانند او دچار مصیبت نمی‌شود و یاد یار تنها عذاب‌آور است. شاعر می‌خواهد بگوید که بدون وجود معشوق، هیچ‌کس نمی‌تواند خوشحال باشد و همه چیز تحت تأثیر یار قرار دارد. در نهایت، این شعر نشان‌دهنده یأس و longing (دلتنگی عمیق) برای بازگشت یار است.
کس به هجر تو یار کس نشودروز محنت دوچار کس نشود
هوش مصنوعی: هیچ‌کس در غم جدایی تو، همدم هیچ‌کس نمی‌شود و در روزهای سخت، هیچ‌کس به درد و رنج دیگری نمیخورد.
یارب ای سرو ناز چون تو کسیفتنه روزگار کس نوشد
هوش مصنوعی: ای پروردگار، ای سرو زیبای نازک، هیچ‌کس جز تو نمی‌تواند فتنههای روزگار را تحمل کند.
هرکه زار از خزان هجر تو شدخرم از نو بهار کس نشود
هوش مصنوعی: هرکسی که از جدایی تو ناراحت و غمگین است، نمی‌تواند دوباره در بهار زندگیاش شاداب و خوشحال شود.
عالمی از غم تو گر میرندخاطرت غمگسار کس نشود
هوش مصنوعی: اگر چه بسیاری از مردم به خاطر غم تو و زندگی سختی که داری ناراحت میشوند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند بهطور واقعی تسلیبخش تو باشد.
کار ما بر مراد خاطر تستبی مراد تو کار کس نشود
هوش مصنوعی: ما در تلاشیم تا به خواستهها و آرزوهای تو برسیم و بدون تو هیچ کار دیگری برای کسی انجام نخواهد شد.
خاک باشد غبار و رفت ببادتا درین راه یار کس نشود
هوش مصنوعی: غبار زمین به باد رفت و در این مسیر هیچ یاری پیدا نشد.
زارتر از تو نیست اهلی کسهیچکس چون تو زار کس نشود
هوش مصنوعی: هیچ کس به اندازه تو در حسرت و غم نیست و هیچ فردی نمی‌تواند مانند تو اینگونه آشفته و بیقرار باشد.