شمارهٔ ۸۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت عشق و ارزش انسانی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عشق، چیزی است که باعث ارزش و عزت انسان می‌شود و بدون آن انسان هیچ ارزشی نخواهد داشت. همچنین، او می‌گوید که کسانی که دل‌های پاک دارند، از دیگران برترند و بی‌تمیزی و بی‌عزتی ناپسند است. شاعر به این نکته می‌پردازد که در دنیای عشق، هرکس ممکن است در نوبت خود به وصل و محبت برسد و باید قدر آن را دانست. در نهایت، او تأکید می‌کند که وجود افراد با کیفیت و با ارزش از نظر روحی مهم‌تر از ثروت ظاهری است.
اگر آن پری بعاشق نظر از وصال داردز کرشمه اش که داند که چه در خیال دارد
هوش مصنوعی: اگر آن معشوق زیبا به عاشق نگاه کند و به وصالش بیندیشد، از جذبه و کشش او میفهمد که در دلش چه آرزوهایی پنهان است.
دل تیره بخت مارا چه سعادتی ازین بهکه ز ما برید و اکنون بتو اتصال دارد
هوش مصنوعی: دل بدبخت ما چه بهرهای از این زندگی دارد، بهتر این است که از ما جدا شود و حالا به تو وصل شود.
مرو ای پری ببستان دل گل بخون مگردانکه بسینه خارخاری گل از آن جمال دارد
هوش مصنوعی: ای پری زیبا، از باغ برو و دل گل را به خون مآلو زخم نزن، زیرا آنچنان زیبایی داری که گل از آن دلخراش و زخمی می‌شود.
غم هجر اگر رساند همه را بحال مردنتو کجا ز ناز پرسی که کسی چه حال دارد
هوش مصنوعی: اگر غم دوری تو همه را به مرگ نزدیک کند، تو کجا از حال کسی سوال میکنی که او چطور است، در حالی که خودت در ناز و غفلت به سر میبری؟
به کسی نمی نماید خضر آب زندگانیز لب تو آب حیوان مگر انفعال دارد
هوش مصنوعی: هیچ کس مانند تو نمیتواند آب زندگی را نشان دهد؛ مگر اینکه کسی در برابر آن تاثیرپذیری داشته باشد.
بزمین رقیب ترسم که فرو رود چو قارونکه کمال سر گرانی ز غرور مال دارد
هوش مصنوعی: میترسم رقیب من مانند قارون به زمین بیفتد و با سنگینی خود به زیر برود، چرا که او ثروت زیادی دارد و همین ثروت باعث غرور او شده است.
به سگش چگونه اهلی ز کمال خود زند دمکه به نسبت سگ او صفت کمال دارد
هوش مصنوعی: اگر او به سگش یاد میدهد و آن را رام می‌کند، این نشاندهندهی ویژگیهای عالی و کمال اوست؛ زیرا سگش نیز به نوعی صفات کمالی را در خود دارد.