شمارهٔ ۸۰۸
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و زیبایی است و بیان می‌کند که اگر عشق و زیبایی تو (معشوق) وجود نداشت، تمام جهان به تو اشتياق نداشت. همچنین، اگر نگاه تو بر آینه‌ها نمی‌افتاد، زیبایی‌ها در جهان شکل نمی‌گرفت. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر وجود عشق و وصال تو برای مردم شیرین و رضایت‌بخش نمی‌بود، درد جدایی هم به این شدت احساس نمی‌شد. در نهایت، شاعر از این می‌گوید که اشعار عاشقانه‌ای که در وصف تو نوشته نمی‌شد، مانند لاله‌ای سوخته بدون رنگ و بویی باقی می‌ماند.
کمال صنع الهی در آن جمال بودکه حسن و خال و خطش جمله بر کمال بود
هوش مصنوعی: کمال هنر خداوند در زیباییای بود که همه ویژگیهای نیکو مانند زیبایی صورت و نقش و خط بر آن به کمال رسیده بودند.
کرا مجال چو پروانه وصل آن شمع استوگر مجال بود بودنش محال بود
هوش مصنوعی: کسی که فرصت نزدیکی به آن شمع را داشته باشد، مانند پروانهای است که به سوی نور میرود، اما اگر فرصتی وجود نداشته باشد، امکان وجود او نیز غیرممکن است.
به تیره بخت اجل گر چو برق برگذریسعادت ابدش رهنمای حال بود
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت شوم را همچون برق بگذارید که ناگهان میگذرد، خوشبختی ابدی میتواند راهنمای حال شما باشد.
بیک نظر که کند آفتاب محو شودغبار ظلمت اگر صدهزار سال بود
هوش مصنوعی: با یک نگاه از طرف آفتاب، غبار تاریکی از بین میرود، حتی اگر این تاریکی برای صد هزار سال دوام داشته باشد.
چو چنگ رشته جانم ز گوشمال گسستنوازشی بنما چند گوشمال بود
هوش مصنوعی: وقتی که رشتهٔ وجود من از سختیها و مشکلات پاره شده است، لطفی بکن و نوازشی به من عطا کن؛ زیرا که چقدر میتوانم زخمهای سخت را تحمل کنم؟
خیال لعل تو جان را بشهد جان پروردحرام بادش اگر بی تو می حلال بود
هوش مصنوعی: اگر خیال زیبایی لبهای تو برای جانم همچون شهد باشد، زندگیام را از این فکر پر کرده است و اگر از این لذت بیتو باشد، برایم حرام است.
بپوش شمع رخ ای نور دیده از اهلیکه نور دیده او شمع این جمال بود
هوش مصنوعی: به خودت برس و خود را بیارای، ای روشنایی چشمان من، چون نور چشمان تو، روشنایی این زیبایی است.