شمارهٔ ۸۲۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلتنگی شاعر به معشوقه‌اش است. او از رازهای دل و ارتباط عمیق بین بلبل و گل سخن می‌گوید و به این اشاره می‌کند که حتی در روز قیامت نیز اگر جانش گرفته شود، باز هم عشق او آسان است. شاعر اعتقاد دارد که زندگی ابدی نیست و فقط عشق معشوق در دل او باقی می‌ماند. همچنین، او به نشانه‌های عشق و زیبایی معشوق اشاره کرده و از بار سنگین احساسات و محبت یاد می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که همه چیز برای دوستش تنها مختص به عشق اوست و جانش در گرو آن است.
پایه معراج جان خواهی ز دنیا درگذرپای در هفتم فلک نه و زمسیحا درگذر
هوش مصنوعی: اگر میخواهی روح تو به عروج و تعالی برسد، باید از دنیا و مادیات دل بکنی. به آسمانها و افقهای بالا قدم بگذار و به درجاتی بالاتر از زمین نائل شو.
دوش در مجلس چه خوش میگفت با پروانه شمعگر سر مردن نداری از سر ما درگذر
هوش مصنوعی: دیشب در مجلس، شمع با پروانه به زیبایی صحبت میکرد. اگر از مرگ نمیترسی، لطفاً ما را فراموش کن.
تا نبرد غیرت یوسف ترا انگشت عیببازگیر انگشت و از عیب زلیخا درگذر
هوش مصنوعی: اگر غیرت یوسف نداشته باشی، به عیوب دیگران اشاره نکن و از عیبهای زلیخا بگذر.
مردن اندر هجر خوش باشد نه در روز وصالای اجل کار است مارا با تو از ما درگذر
هوش مصنوعی: مردن در دوری معشوق بهتر است تا در روز وصال؛ ای مرگ، کار ما با تو از این مسائل جداست.
ای شب هجران مگر روز قیامت بگذریسوختم از ظلمت آخر یا بکش یا درگذر
هوش مصنوعی: ای شب جدایی، آیا در روز قیامت از اینجا عبور خواهی کرد؟ من در ظلمت و تنهایی سوختهام، یا مرا بکش یا بگذر.
کی شود عاقل دل مجنون بکوشش ای حکیمگر تو باری عاقلی از فکر سودا درگذر
هوش مصنوعی: عاقل شدن دل دیوانه ممکن نیست، پس ای حکیم، اگر واقعا عاقل هستی، از این افکار و خواستههای بیهوده دور شو.
لاف عشق، آنگه غم دنیا و دین نامردی استمرد شو اهلی و از دنیا و عقبی درگذر
هوش مصنوعی: عشق را فقط در گفتار نچرخان، بلکه بدان در دل و عمل. اگر غم دنیا و دین تو را آزار میدهد، پس باید مرد وار زندگی کنی و از وابستگیهای دنیوی و آخرتی خود فاصله بگیری.