شمارهٔ ۹۳۸

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد دل عاشقانه است. شاعر بیان می‌کند که وقتی عشق زندگی‌اش را روشن کرده، دیگر نمی‌تواند از مهر معشوقش رهایی یابد. روشنایی و گرمای دل عاشق از عشق اوست و حتی اگر دلی بسوزد، عطر عشق و محبت از آن پاک نخواهد شد. هر کس که داغ عشق را بر دل دارد، هرگز به آرزوهای خود نخواهد رسید. در نهایت، داغ عشاق به مانند چراغی است که روشنایی می‌بخشد و عشق محبوب، آتشی است که دل عاشق را می‌افروزد.