شمارهٔ ۱۰۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دوستی خود با محبوب اشاره می‌کند. علی‌رغم دوری از محبوب، او از محبت و دوستی‌اش هرگز کاسته نشده است. شاعر به زیبایی محبوب و تأثیری که بر روی او دارد اشاره می‌کند و از حضور خیالی محبوب در زندگی‌اش سخن می‌گوید. او همچنین به این نکته می‌پردازد که در حالی که از محبوب دور است، احساس نمی‌کند که از او دور شده است. شاعر در نهایت به قدرت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او را زنده نگه می‌دارد و حتی پس از مرگ نیز نور عشق او پابرجا خواهد ماند.
سنگ جفا بقصد دل زار خسته‌اممفکن که من ز طالع خود دلشکسته‌ام
هوش مصنوعی: ای سنگ خُسرو، به نیتِ دلِ زخمخوردهام به من لطف کن و مرا سختی مکن، چرا که من از سرنوشتِ خود دلشکسته‌ام.
خونابه گر شدست سرشگم عجب مدارداغ درون خویش بآن آب شسته‌ام
هوش مصنوعی: اگر اشکم به خون تبدیل شده، تعجب نکن. چرا که داغ درون من را با آن آب شسته‌ام.
ای مرغ نامه‌بر، ز گزند ایمنی که منتعویذ چشم زخم ببال تو بسته‌ام
هوش مصنوعی: ای پرندهای که پیامهای خوب را میآوری، من برای تو دعای حفاظت از چشم زخم را به دوشت بسته‌ام تا از آسیبها در امان باشی.
من چون روم ز کوی تو کز چشم خونفشانخونم گرفته دامن و در خون نشسته‌ام
هوش مصنوعی: وقتی از کوی تو دور میشوم، چشمانم اشکبار میشود و خون دل میزنم، بهطوری که دامنم خونی شده و در میان خون نشسته‌ام.
اهلی اگر چه سوختم از داغ عشق اوتا همچو شمع کشته نگردم نرسته‌ام
هوش مصنوعی: هرچند که من به خاطر عشق او دچار درد و سوزش شدهام، اما همچنان زندهام و نمیخواهم مانند شمعی که به خاطر آتش میسوزد، از بین بروم.