شمارهٔ ۱۰۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان حال خود می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه عشق و دلتنگی او را به حالتی شکست‌خورده و آسیب‌دیده درآورده است. او خود را مانند چنگی که پیر و شکسته شده توصیف می‌کند و از ناله‌هایش پیداست که دلی شکسته دارد. او به دیوانگی ناشی از عشق و نابودی زندگی‌اش اشاره دارد و می‌گوید که همه اصول و قاعده‌های زندگی‌اش به هم ریخته است. شاعر خود را همچون غنچه‌ای می‌بیند که به نسیم معطر عشق پاسخ می‌دهد و از کارهای انجام‌شده و احساساتی که سبب دل‌شکستگی‌اش شده، ابراز شرمندگی می‌کند. در نهایت، او با بیان ناراحتی‌اش از شرایطش، نشان می‌دهد که همچنان این درد و شکست در وجودش باقی است.
حسرت فرو خورم چه به رویت نظر کنموانگه بگریه افتم و از دل به در کنم
هوش مصنوعی: حسرت و غم خود را پنهان میکنم تا به چهرهات نگاه کنم، اما سپس ناچار میشوم که بر افکار و احساسات خود غلبه کنم و بغض خود را بشکنم.
مست از می خیال توام آنچنان که نیستپروا که با تو نیز سخن یا نظر کنم
هوش مصنوعی: من آنقدر غرق در خیال تو هستم که دیگر اهمیتی نمیدهم با تو صحبت کنم یا به تو نگاه کنم.
تو مست جام غیری و مهمان دیگریمن در تنور سینه کباب جگر کنم
هوش مصنوعی: تو از شرابِ کس دیگری مست شدهای و مهمان دیگری هستی؛ اما من در درون خودم مثل کبابی در تنور، دلم به شدت میسوزد و عذاب میکشم.
خواهم ز رشک یاری آنشمع ای رقیبآهی کشم که بزم تو زیر و زبر کنم
هوش مصنوعی: میخواهم به خاطر حسادت به دوستی آن شمعی که در بزم توست، آهی بکشیم که جشن و حال تو را بر هم بزنم.
اهلی اگرچه جور ز حد شد گمان مبرکاندیشه حریفی و یار دگر کنم
هوش مصنوعی: هرچند که ممکن است رفتار یا سختیهایی که دچارش شدم زیاد باشد، اما فکر نکن که من از روی حسادت یا دشمنی با رقیب دیگری چیزی میگویم.