شمارهٔ ۱۱۰۲
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی موضوعاتی چون تقدیر، عشق و زیبایی پرداخته است. شاعر معتقد است که با به دست آوردن آگاهی و درست‌کاری، می‌تواند تقدیر خود را بهبود ببخشد. او به بهشت و محبت اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به زیبایی‌های بهشت وابسته است. همچنین شاعری درباره خوب بودن در میان زشتی‌ها و عدم نگرانی از عیب‌ها سخن می‌گوید و این را نشانه‌ای از بزرگی روح و نیکی خود می‌داند. در نهایت، او به اهمیت عشق و دوستی در زندگی اشاره می‌کند و اذعان دارد که از طریق محبت می‌توان بر مشکلات فائق آمد.
در کمال است جمال تو که ما می طلبیماین زمان فرصت وصلت ز خدا می طلبیم
هوش مصنوعی: به اوج زیبایی تو رسیدهایم و این چیزی است که ما به دنبالش هستیم؛ اکنون ما از خدا میخواهیم که فرصتی برای وصال به تو به ما دهد.
تو ببتخانه و ما بهر تو در کعبه بذکرالله الله تو کجا ما ز کجا می طلبیم
هوش مصنوعی: تو در دل خانه عشق هستی و ما به یاد تو در کعبه خدا را یاد میکنیم. تو از کجا آمدهای و ما چه جستجو میکنیم؟
ما نه آنیم که رنجیده ز دشنام شویمبلکه دشنام ترا ما بدعا می طلبیم
هوش مصنوعی: ما افرادی نیستیم که از توهین و دشنام ناراحت شویم، بلکه از توهین تو برای خودمان دعا میخواهیم.
گفته یی اهل نظر گنج وصالم طلبندپس درین عالم ویرانه کرامی طلبیم
هوش مصنوعی: اهل نظر میگویند که کسانی که به دنبال گنج و شادی واقعی هستند، باید در این دنیای خراب و بیسر و سامان، سراغ انسانهای نجیب و با کرامت را بگیرند.
همه را زندگی آسایش و ما را مردناهلی آسودگی اینست که ما می طلبیم
هوش مصنوعی: همه در این دنیا به دنبال آرامش و راحتی در زندگی هستند، اما ما فقط آرزوی مرگ را داریم که در آن آرامش بیشتری پیدا کنیم. این خواسته ماست.