شمارهٔ ۱۱۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات و تفکرات خود می‌پردازد. او از ترک خوبان صحبت می‌کند و می‌گوید که برخلاف ملامت‌ها، بهشتی را دیده و این دیدار او را به قیامت می‌رساند. او تأکید می‌کند که اگر دلش را می‌گوید، نباید آن را به معنای ضعف او برداشت کرد و از تجربه‌های خود در روزهای خوب صحبت می‌کند. همچنین بیان می‌کند که حتی اگر جانش را برای سگ معشوقش بدهد، تنها به خاطر نشان دادن کرامت نیست. او دیوانه‌وار در عشق است و با این حال، کارهایی انجام می‌دهد که ممکن است او را بی‌خود و گمراه نشان دهد. شاعر به تمایلات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که رغم درویشی، همتی بلند و عزمی راسخ دارد و به همین دلیل به بتان سرو قامت میل می‌کند. این اشعار پر از احساسات عمیق و تناقض‌های احساسی است که نشان‌دهنده گرایشات عاشقانه و عرفانی شاعر است.
چند این دل سودازده را پند بگویمدیوانه شدم بیهده تا چند بگویم
هوش مصنوعی: چند بار باید به این دل پریشان نصیحت کنم؟ من که از دیوانگی به ستوه آمدهام، تا کی باید این حرفها را تکرار کنم؟
سوگند دهندم که کنم ترک تو ای بتکفرست که ترک تو بسوگند بگویم
هوش مصنوعی: من قسم میخورم که از تو دوری کنم، ای معشوقه کفرآمیز؛ چرا که برای دوری از تو چنین قسمی میخورم.
درد دل دیوانه بدیوانه توان گفتسودی ندهد گر بخردمند بگویم
هوش مصنوعی: یک دیوانه نمیتواند درد دلش را به کسی بگوید، چون حرفهایش تأثیری نخواهد داشت؛ حتی اگر با فردی عاقل و خردمند صحبت کند.
هرگز نرود از دل من تلخی حسرتهر چند کزان لعل شکر خند بگویم
هوش مصنوعی: هرگز تلخی و حسرت نتواند از دلم برود، هرچند که من در مورد آن شیرینی و زیبایی صحبت کنم.
شیرین نشود جز بگزیدن لبم از قندتا کی بزبان من سخن قند بگویم
هوش مصنوعی: متن اشاره به این دارد که تا زمانی که لبهای من طعم شیرینی را نچشند، بیفایده است که بخواهم درباره شیرینی سخن بگویم. در واقع، این بیانگر این است که تجربه و چشیدن واقعی یک چیز، جذابیت و لذت آن را بیشتر می‌کند.
هرگز که غم بنده خورد؟ به ز خداوندآن به که غم خود بخداوند بگویم
هوش مصنوعی: هرگز به کسی که غم دلی دارد، غم خود را نگو؛ بهتر است که غم خود را به خداوند بگویم.
اهلی لب او کی دلم از بند گشایدهرچند که صد نکته دلبند بگویم
هوش مصنوعی: لبان او جوری است که اگرچه من هزاران حرف و راز عاشقانه بگویم، دل من از عشق او رها نمیشود.