شمارهٔ ۱۱۲۹
هوش مصنوعی: در این اشعار شاعر از غم و درد دل خود سخن می‌گوید و می‌خواهد احساسی عمیق را با زبانی تازه و نو بیان کند. او از عشق خود به معشوق می‌گوید و اذعان دارد که عشقی که دارد، فراتر از هر اندازه و حدودی است. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که عشق واقعی او نه برای جلب توجه و شهرت است، بلکه ابراز احساسات درونی اوست. در نهایت، او از عشقش به مانند بلبل می‌گوید که نمی‌خواهد ناله کند، بلکه تنها به عشق خود می‌پردازد.
من دردمند و ناتوان او سرکش و خونخواره همحالم خراب از جور او کار دل بیچاره هم
هوش مصنوعی: من بیمار و ضعیف هستم، در حالی که او طغیانگر و خونخوار است. حال و روز من به خاطر ظلم و ستم او بسیار خراب است و دل بیچارهام به شدت رنج میکشد.
هجرش همه محنت بود وصل آتش حسرت بودنی دوریم طاقت بود نی طاقت نظاره هم
هوش مصنوعی: جدایی او تمام درد و رنج بود و وصال با او سوختن در حسرت. نه تحمل دوری داشتم و نه قدرت تحمل دیدن او را.
ز آهوی چشم آنجوان این پیر زار ناتوانمجنون صفت شد در جهان سرگشته و آواره هم
هوش مصنوعی: از نگاه دلفریب آن جوان، این پیر ناتوان مانند مجنون در دنیا سرگشته و آواره شده است.
رویی چو برگ نسترن چشمی چو آهوی ختنمردم فریب و راهزن کافر دل و عیاره هم
هوش مصنوعی: چهرهای مانند برگهای نرگس و چشمی مثل آهوی ختن دارد. این شخص با فریب و فریبندگی خود، دلها را میدزدد و به نوعی کافر و هشیار است.
تا کی بقصد جان ما زلفش کشد باد صباایکاش از آن زلف دوتا ما را رسد یکتاره هم
هوش مصنوعی: تا کی باید منتظر بمانیم که باد صبا به نرمی زلف معشوق ما را به جان کشد؟ ای کاش از آن دو زلف او، حداقل یک تار به ما برسد.
زد عاشق ناشاد او صد جامه چاک از یاد اوگر این بود بیداد او جانها شود صد پاره هم
هوش مصنوعی: عاشق غمگین او، به خاطر یادش، چندین لباسش را پاره پاره کرده است. اگر این رفتار ظلم و بیرحمی باشد، جانها نیز به صد قسمت تجزیه خواهند شد.
با چشم مست دلربا گر بنگرد آن بی‌وفاخلوت نشین پارسا عاشق شود میخواره هم
هوش مصنوعی: اگر آن بیوفا با چشمان جذاب و مسحور کنندهاش نگاه کند، حتی یک میخواره که در خلوت نشسته، دل باخته و عاشق خواهد شد.
گر من برم زان سرو قد این داغها زیر لحدگلهای آتش تا ابد خیزد ز خار از خاره هم
هوش مصنوعی: اگر من از این درخت بلند قد بروم، این زخمها و غمها زیر خاک، گلهای آتشین تا همیشه از خارها میروید و دوباره از خاراها بر میخیزد.
دور از رخ آن نازنین اهلی ز آه آتشیننگذاشت یک گل در زمین بر آسمان استاره هم
هوش مصنوعی: دوری از صورت آن معشوق زیبا باعث شده که آهی آتشین در دل داشته باشم و نتوانم حتی یک گل در زمین بکارم؛ چرا که عشق و دلتنگی من همچون ستارهای در آسمان میدرخشد.