شمارهٔ ۱۱۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم رهایی و نزدیکی به روح و جان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که باید از قید و بندهای جسمی رها شد و به دوست و معشوق واقعی نزدیک شد. او به اهمیت درد و غم در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر حال دل را نمی‌دانید، می‌توانید آن را با تجربیاتتان بسنجید. همچنین به زیبایی و گوهری اشاره می‌کند که با عشق و شفقت می‌تواند زندگی را متحول کند. در پایان، شاعر به تلاش برای رشد روحی و عاطفی دعوت می‌کند و از خواننده می‌خواهد که به تفکر و درک عمیق‌تری از خودش بپردازد.
کی مدعی نهد سر در سجده نکویاناز دیو بر نیاید کار فرشته خویان
هوش مصنوعی: هیچ کس نمیتواند ادعا کند که افراد خوب و نیکوکار از مشکلات و چالشها فرار میکنند، زیرا تنها افرادی که صفات و ویژگیهای خوب و فرشتهوار دارند، میتوانند در برابر سختیها و پلیدیها مقاومت کنند.
چون من شهید عشقم خونین کفن برآیمتا سرخ رو بر آیم پیش سفید رویان
هوش مصنوعی: من به عنوان یک عاشق، با جانم خونین به میدان میروم و به شجاعت و افتخار، سرخرو و با عزت در برابر انسانهای پاک و باوجه ظاهر میشوم.
جاییکه آهویان را سودای سنبلی نیستچون جان من نسوزد از یاد مشک مویان
هوش مصنوعی: در جایی که آهوان به زیبایی سنبل توجهی ندارند، من هم چنان از یاد مشک موهای محبوبم نمیسوزم و غمگین نمیشوم.
از شیشه پنبه برکن ساقی بگوش من نهکآسوده دل نشینم از پند هرزه گویان
هوش مصنوعی: از شیشه پنبهای که در دست داری، صدای من را بشنید و بگویید که من به دور از هر گونه نگرانی و آرامش خاطر، به حرفهای بیمحتوا و بیفایده دیگران توجهی ندارم.
با آنکه آفتابی همچون تو در میانستدر ظلمتند و گمراه آب حیات جویان
هوش مصنوعی: با وجود اینکه تو همچون خورشید در میان هستی، عدهای هنوز در تاریکی و گمراهی به سر میبرند و در پی آب حیات هستند.
در کوی میفروشان اهلی درآ که بینیرندان پاکدیده دامن ز گریه شویان
هوش مصنوعی: به محلهای که میفروشان هستند برو که در آنجا افرادی را میبینی که از پاکی دل و روح، با گریه زلالی، دامن خود را پاک و خالص نگه میدارند.