شمارهٔ ۱۲۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به طور کلی به مسألهٔ لذت‌جویی و رهایی از قید و بندهای اجتماعی و مذهبی اشاره دارد. شاعر از ساقی می‌خواهد که ادامهٔ باده‌نوشی را کنار بگذارد و دل خود را با عشق و زیبایی‌ها تسکین دهد. او همچنین به محدودیت‌هایی که خود بر خود می‌گذارد، انتقاد می‌کند و بر لزوم رهایی از زهد و روزمرگی تأکید می‌نماید. تمایز بین حیات حقیقی و پوچی زندگی که در جست‌وجوی جنت و معرفت است، از دیگر پیام‌های این شعر است. در نهایت، فضیلت عشق و زیبایی واقعی در برابر زهد و خشکی مطرح می‌شود.
کی دل بی‌دردی از داغ گزندی سوختههرکجا دیدیم عشقت دردمندی سوخته
هوش مصنوعی: هرگز ندیدیم دل بی‌دردی که از عشق تو آسیب دیده باشد و در هر جایی که عشق تو را مشاهده کردیم، دردی را حس کردیم که همچون آتش سوخته است.
وه چه شمعست این که پیش عاشقان پروانه‌وارصدهزار افتاده چندی مرده چندی سوخته
هوش مصنوعی: این شمعی که در میان عاشقان قرار دارد، مانند پروانههایی است که به دورش میچرخند؛ صدها از آنها به خاطر عشق به این شمع افتادهاند، برخی از آنها مدتی مردهاند و برخی دیگر سوختهاند.
تا بود شمع ایمن از چشم بدان گرد سرشهر نفس پروانگان مشت سپندی سوخته
هوش مصنوعی: تا زمانی که شمع در امان باشد، هر بار که پروانهها به دورش میچرخند، به خاطر شعلهاش، خود را به خطر میاندازند و به سوختن میافتند.
می‌شود دودی بلند و می‌دمد بویی عجبتا کجا آن شوخ جان مستمندی سوخته
هوش مصنوعی: دودی بلند به وجود میآید و بوی عجیبی را پخش می‌کند. این وضعیت نشاندهندهای از کسی است که به شدت تحت تأثیر عشق یا حالتی خاص قرار گرفته و دچار سوختگی روحی شده است.
آه ازین نازک‌پسندی‌های دل کاین جان زارهردم از نازک‌دلی مشکل‌پسندی سوخته
هوش مصنوعی: آه از این دل لطیف و حساس که این جان بیچاره هر لحظه به خاطر مشکلات ناشی از احساسات نازک و حساسش در آتش سوخته و رنج میکشد.
پیش من فرهاد و مجنون مرم آزاده‌اندکم چو من دیوانه‌ای در قید و بندی سوخته
هوش مصنوعی: در برابر من، فرهاد و مجنون هم همچون انسانهای آزاد و رها به نظر میرسند؛ زیرا من با وجود دیوانگی، در زنجیر و اسیری درون خود سوختهام.
گر زمین و آسمان دشمن شود اهلی چه باکآه من بسیار ازین پست و بلندی سوخته
هوش مصنوعی: اگر زمین و آسمان با هم دشمن شوند، برای من مهم نیست، چرا که من به خاطر همین فراز و نشیبها خیلی رنج کشیدهام.